Soek op hierdie werf

Gebruik die alfabetiese gids om te soek vir mediese inligting of tradisionele boererate.

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Z Medisinale gebruike van kruie Kruiegids


Mediese woordeboek en gids: D

Afrikaans - English Medical Dictionary / Afrikaanse mediese woordelys en gids - Slaan 'n siekte / aandoening / kwaal / gesondheidskwessie na en klik op die skakel vir meer inligting.

dagblindheid (day blindness) <sien hemeralopie>

dagga (cannabis, marijuana) Indiese hennep waarvan die blare gekou, gerook of in vloeistofaftreksels gedrink word.

dagsuster ’n Hospitaalsuster wat bedags werk.

dagverpleegster ’n Verpleegster wat gedurende die dag aan diens is.

dakrioree (dacryorrhoea) <sien ook lakrimasie> (traanvloed) Oortollige vloeiing van trane.

dakriosist (dacryocyst) <sien saccus lacrimalis>

dakriosolen (dacryosolen) Traanbuis of traankanaal.

daktiel (dactyl) <sien daktilus>

daktilaat (dactylate) Met die voorkoms van ’n of ’n toon.

daktilies (dactylar, dactylic) M.b.t. ’n vinger of toon.

daktilus (dactylus, dactyl) (daktiel) ’n Vinger of ’n toon, veral laasgenoemde.

dalende kolon (descending colon) Die deel van die kolon wat afwaarts draai en langs die linkerkant van die buikholte tot min of meer regoor die linkerheupbeen strek.

Dalton-wet (Dalton's law) <sien wet van Dalton>

damp (fume, vapour) (wasem) Enige stof in 'n gasvormige toestand, bv stoom; opstygende vogdeeltjies.

dampdruk (vapour pressure) Die druk wat uitgeoefen word deur 'n damp (gas) wat deur 'n vastestof of vloeistof afgegee word.

danja (coriander) <sien koljander>

dartos (dartos) Kontraktiele spierlaag onder die vel van die skrotum en labia majora.

Darwinisme (Darwinism) <sien ook evolusie> Lewensbeskouing dat alle bestaande organismes deur natuurlike seleksie uit laeres ontstaan het.

dassiepis Dit is die soute van die urine van dassies wat op rotse aangetref word.

dawidjies ’n Klimplant van die familie Cucurbitaceae met rooi bessies wat geneeskundig gebruik word.

deamidase (deamidase) <sien ook deaminase> ’n Ensiem wat amiede hidroliseer.

deamidasie (deamidation) Hidrolise van ’n amied tot karboksielsuur.

deaminase (deaminase) <sien ook deamidase> Ensiem wat amiene hidroliseer.

deaminasie (deamination) Ensimatiese verwydering van ’n aminogroep van 'n aminosuur - deur reduksie, hidrolise of oksidasie.

deasetilering (deacetylation) Verwydering van ’n asetielgroep uit ’n verbinding.

deasidifisering (deacidification) Neutralisering van ’n suur.

debris (debris) (afvalmateriaal) Dit wat oorbly van ’n stof wat gedisintegreer het.

dedifferensiasie (dedifferentiation) <cf differensiasie> Verlies van differensiasie van selle.

defek (defect) ’n Gebrek, tekortkoming of fout.

defekasie (defecation) Ontlasting.

defibrillasie (defibrillation) <sien ook fibrillasie> Stopsetting van kardiale fibrillasie, gewoonlik deur 'n elektriese apparaat.

defibrillasie (defibrillation) Verwydering van vesels.

defibrillator (defibrillator) Apparaat wat gebruik word om fibrillasie stop te sit deur die toediening van ’n elektriese skok.

defibrinasie (defibrination) Verwydering van fibrien.

defibrineer (defibrinate) Van fibrien of veselstof vrymaak.

defleksie (deflection, deflexion) In fisika beteken dit dat die naald van ’n instrument van sy nulposisie af wegbeweeg het.

defleksie (deflection, deflexion) Afwyking van ’n bepaalde koers.

deflekteer (deflect) Om van ’n bepaalde koers af te wyk.

deformasie (deformation) (mismaking, verminking, vervorming) ’n Verandering in die grootte en vorm van ’n voorwerp.

degenerasie (degeneration) Afname in fisiese, funksionele of verstandelike doeltreffendheid.

degenerasie (degeneration) Vermindering van lewenskrag in opeenvolgende geslagte.

degeneratief (degenerative) M.b.t. degenerasie.

degradering (degradation) Om af te breek.

degradering (degradation) Redusering van ’n chemiese verbinding ’n verwydering van een of meer gedeeltes van sy molekulêre struktuur.

dehidrasie (dehydration, anhydration) <cf hidrasie> (anhidrasie, ontwatering) Die toestand wat in ’n organisme ontstaan a.g.v. 'n watertekort.

dehidrasie (dehydration, anhydration) <cf hidrasie> (anhidrasie, ontwatering) Die verwydering van water vanuit enige stof.

dehidrasiesintese (dehydration synthesis, dehydrolysis) (dehidrolise) Opbou van ’n groot molekule uit kleiner molekules met die verlies van ’n molekule water; anaboliese proses waardeur molekules met mekaar verbind om groter molekules te vorm.

dehidrateer (dehydrate) Water uit ’n verbinding onttrek.

dehidreer (dehydrate, anhydrate) <cf hidreer> (anhidreer, ontwater) Water verwyder of verloor.

dehidrogenase (dehydrogenase) Een van ’n groep ensieme wat die verwydering van waterstof uit die substraat kataliseer.

dehidrogenasie (dehydrogenation) Die chemiese proses waardeur waterstofione vanuit ’n stof verwyder word deur oksidasie.

dehidrolise (dehydrolysis) <sien dehidrasiesintese>

Deiter-selle (Deiter’s cells) Stutselle tussen die haarselle in die Corti-orgaan wat aan die basale membraan geheg is.

dekalsifikasie (decalcification) <cf kalsifikasie> (ontkalking) Verlies van kalsium uit been of ander weefsel.

dekameter (decameter) Tien meter.

dekantering (decantation) (afgieting) Versigtige afgooi van die vloeistof wat bokant ’n ander vloeistof of ’n sediment lê.

dekapsulering (decapsulation) (ontkapseling) Afstroping van ’n kapsule, bv die renale kapsule.

dekarboksilasie (decarboxylation) Die verwydering van een of meer karboksielgroepe - waardeur ’n organiese suur tot CO2 ontbind.

dekarboneer (decarbonate) <cf karboneer> Die verwydering van koolstofdioksied (CO2) uit ’n stof.

dekarbonering (decarbonation) <cf karbonering> Handeling van dekarboneer.

dekarboniseer (decarbonise) <cf karboniseer> Die verwydering van koolstof <C> uit ’n stof, bv. die verwydering van koolstof vanuit die bloed in die longe deur koolstofdioksied te vervang met suurstof.

dekglasie (cover glass) <sien ook voorwerpglasie> ’n Dun glasplaatjie wat gebruik word om die preparaat vir mikroskopiese ondersoek op die voorwerpglasie te bedek.

dekompensasie (decompensation) Verlies aan doeltreffendheid van funksie, bv die onvermoë van die hart om bloedsirkulasie aan die gang te hou.

dekomposisie (decomposition) <sien ook ontbinding; verrotting> Die opbreek van ’n saamgestelde stof in sy eenvoudigste bestanddele.

dekompressie (decompression) Verwydering of vermindering van druk.

dekongestie (decongestion) <cf kongestie> Vermindering of opheffing van kongestie of swelling.

dekontaminasie <cf kontaminasie> (decontamination) Verwydering van besmetting of besoedeling van bv radioaktiewe materiaal.

dekrement (decrement) Afname of vermindering.

dekster (dexter, right) <cf sinister> (regs) Dui die regterkant aan.

dekstraal (dextral) Met betrekking tot die regterkant.

dekstran (dextran) ’n Wateroplosbare polimeer van glukose wat gebruik word om die plasmavolume te verhoog.

dekstrase (dextrase) ’n Ensiem wat dekstrose ombou tot melksuur.

dekstrien (dextrin) ’n Tussenproduk in die afbrekingsproses of vertering van stysel na glukose; ’n polisakkaried bestaande uit ses tot twaalf glukose-eenhede.

dekstrose (dextrose, glucose) (druiwesuiker, glukose) Belangrikste bloedsuiker; monosakkaried met ses koolstowwe.

dekstroserebraal (dextrocerebral) Geleë in die regter- serebrale hemisfeer; wat in die regterhelfte van die brein ontstaan.

dekstrosinistraal (dextrosinistral) Wat van regs na links strek.

dekvlies (conjunctiva) <sien konjunktiva>

dekweefsel (epithelium) <sien epiteel>

delaminasie (delamination) Opsplitsing in lae.

deling (division, fission) (splitsing) Fisiese of chemiese verandering waarby ’n verbinding in eenvoudiger stowwe opgebreek word.

deliries Waansinnig; ylhoofdig; deurmekaar.

delirium (delirium) <sien ook dementia> ’n Akute organiese geestesversteuring wat gekenmerk word deur verwarring, disoriëntering, rusteloosheid, ylhoofdigheid ens.

delirium tremens (delirium tremens, alcoholic paranoia) (drinkerswaansin) ’n Akute fisiese en geestelike siekteaandoening a.g.v. langdurige alkoholebruik

delta (delta) Die vierde letter van die Griekse alfabet.

delta (delta) Enige driehoekige spasie.

deltoïed (deltoid) Groot, sterk, driehoekige spier wat die skouergewrig bedek.

demarkasie (demarcation) Afbakening.

dendriet (dendrite, dendron) <sien ook akson> (dendron) Vertakking van ’n senuweefsel.

dengue (dengue) <sien knokkelkoors>

denguekoors (dengue fever) <sien knokkelkoors>

dentaal (dental) Wat op die tande betrekking het.

dentien (dentine) (tandbeen) Ivoorgedeelte van tande - die grootste deel van die substansie van ’n tand bestaan hieruit.

dentisie (dentition) <sien ook tandformule> Die rangskikking, aantal en soorte tande in die kakebeen.

dentisie (dentition, teething) (tandekry) Ontwikkeling van tande.

dep Met watte afvee.

depper (swab) Stukkie watte om bloed te verwyder.

depressie (depression) Holte.

depressie (depression) Afwaartse verplasing; neerdrukking.

depressie (depression) Verlaging van funksionele aktiwiteit.

depressie (depression) Bedruktheid.

depro (depro) <sien depressie>

derivaat (derivative) ’n Chemiese stof wat uit ’n moederstof verkry is.

derm (intestine) <sien intestinum>

dermaal (dermal, dermatic) (dermaties) M.b.t. of geassosieer met die vel.

dermafsluiting (ileus) <sien ileus>

dermatitis (dermatitis) (velontsteking) Inflammasie van die vel.

dermatologie (dermatology) Die mediese spesialiteitsrigting wat te doen het met die diagnose en behandeling van die vel en sy siektes.

dermatoloog (dermatologist) ’n Spesialis in velsiektes.

dermatoplastiek Die kuns om veldele oor te plant en velletsels te herstel.

dermatose (dermatosis) (velsiekte) Enieen van verskeie velsiektes wat die vel of sy aanhangsels aantas.

dermbreuk (hernia) <sien hernia>

dermkanaal (gut) <sien intestinum>

dermknoop Dit kan verwys na die verdraaiing van die derm of die inglipping van ’n gedeelte van die ingewande in ’n ander deel.

dermkoliek Akute pyn in die derms.

dermografie (dermographia) Dit kan ’n velbeskrywing wees of verwys na ’n oorgevoeligheidsiekte van die vel.

dermontsteking (enteritis) <sien enteritis>

dermseer Seer in die derm.

dermskeel (mesenterium, mesentery) <sien mesenterium>

dermskeil (mesenterium, mesentery) <sien mesenterium>

dermsweer Sweer in die derm.

dermverstopping <sien dermafsluiting>

desensiteer (desensitise) Ongevoelig maak.

desensitasie (desensitisation) Ongevoeligmaking.

desoksiribonukleïensuur (deoxyribonucleic acid, deoxyribo nucleic acid, DNA) <sien ook nukleïensuur; ribonukleïensuur> (DNA, DNS) (DNA, DNS) ’n Groot nukleïensuurmolekule wat hoofsaaklik in die chromosome van die selkern voorkom en die genetiese inligting bevat.

detektor (detector) (aanwyser, opspoorder) 'n Instrument of apparaat wat gebruik word om die teenwoordigheid van 'n fisiese krag aan te toon, bv. elektromagnetiese strale.

detoks (detox) Om skedelike gifstowwe uit die liggaam te verwyder.

deviasie (deviation) (afwyking) Iets wat van die normale verskil.

diabeet (diabetic) (diabeet, diabetikus) Iemand wat aan diabetes mellitus ly.

diabetes (diabetes) 'n Algemene term wat gebruik word vir 'n metaboliese ongesteldheid wat gekenmerk word deur 'n oormatige uitskeiding van urien (poliurie).

diabetes mellitus (diabetes mellitus, DM) <sien ook hiperglisemie> (DM, suikersiekte) 'n Siekte gekenmerk deur poliurie, glukosurie, polidipsie en hiperglukemie, m.a.w. ophoping van glukose in die bloed en urine - veroorsaak deur 'n insuliengebrek.

diabetes insipidus (diabetes insipidus, DI) (DI, dorssug) 'n Siekte gekenmerk deur dors, poliurie en die onvermoë om gekonsentreerde urien te vorm - gewoonlik weens 'n gebrek aan ADH.

diabeties (diabetic) M.b.t. diabetes.

diabetiker (diabetic) <sien diabeet>

diabetikus (diabetic) <sien diabeet>

diafragma (diaphragm, midriff) (mantelvlies, middelrif) Dun, koepelvormige spierplaat wat die borsholte van die buikholte skei.

diagnose (diagnosis) Die identifisering van ’n siekte na aanleiding van sy tekens en simptome.

diagnoseer (diagnose) ’n Siekte deur diagnose vasstel.

diagnostiek (diagnostics) Die wetenskap om siektes te onderskei.

diagnosties (diagnostic) Van ’n diagnose.

dialise (dialysis) Die metode waar kleiner opgeloste stowwe van groter opgeloste stowwe geskei word, deurdat die kleiner molekules deur ’n halfdeurlatende membraan beweeg. Normaalweg verwys ons met die woord na die proses van skadelike stowwe uit iemand se bloed verwyder.

diarree (diarrhoea) (buikloop, disenterie) Die herhaalde ontlasting van min of meer vloeibare feses.

diastole (diastole) <sien diastool>

diastolie (diastole) <sien diastool>

diastolies (diastolic) <cf sistolies> M.b.t. of tydens diastool.

diastoliese druk (diastolic pressure) <cf sistoliese druk> Die laagste bloeddruk gedurende die verslappingsfase van die hart.

diastool (diastole) <cf sistool> (diastolie) Die rustoestand van die hart; verslappingstoestand van die hartkamers waartydens hulle met bloed gevul word.

diastrofies Wat verband hou met ’n verdraaiing van die werwelkolom.

dichromaat (dichromate) Enige sout van dichroomsuur.

dichromaat (dichromat) <sien ook achromaat; trichromaat> 'n Persoon wat slegs twee grondkleure kan onderskei.

dichromasie (dichromatism) <sien ook achromatisme> (dichromatisme) Toestand van gedeeltelik kleurblind te wees.

dichromaties (dichromatic) <sien ook achromaties 2de inskrywing> Met twee kleure.

dichromatisme (dichromatism) <sien ook achromatisme> (dichromasie) Toestand van gedeeltelik kleurblind te wees.

dieet (diet) (voedselvoorskrif) Lewensreël met betrekking tot voedsel en drank.

dieetkunde (dietetics) (voedingsleer, diëtetiek, sitiologie) Die wetenskap van korrekte voeding en eetgewoontes.

dieetkundig (dietetic) Volgens voorskrifte van die dieetkunde.

dieetkundige (dietician) Iemand wat opgelei is om aan mense raad te gee ten opsigte van wat gesond is om te eet en te drink.

dieetsiekte (diet disease) <sien anorexia nervosa; polifagie>

dieptepsigologie (dieptesielkunde) Psigologie van die onbewuste.

dieptevrees (depth fear) (batofobie) Sieklike vrees vir dieptes.

diëtetiek (dietetics) <sien dieetkunde> (voedingsleer, sitiologie)

differensiasie (differentiation) <sien ook gedifferensieerd; ongedifferensieerd/cf dedifferensiasie> Wanneer selle in hul normale ontwikkeling ’n sekere bou, vorm en eienskappe aanneem om ’n spesifieke funksie in daardie weefsel of orgaan te vervul.

diffusie (diffusion) <sien ook osmose> Die passiewe verspreiding van molekules van ’n hoë na ’n lae konsentrasie van ’n stof, totdat die konsentrasie van die bepaalde stof oral dieselfde is.

difterie (diphtheria) (witseerkeel) Besmetlike siekte veroorsaak deur 'n toksogeniese bacillus en gekenmerk deur die vorming van vliesagtige neerslae op die ontsteekte slymvliese - dit kom gewoonlik in die keelholte, die strottehoof en die lugpyp voor.

digestie (digestion) <sien ook ingestie> (spysvertering, vertering) Chemiese of meganiese opbreek van onverteerde voedsel in die spysverteringskanaal in kleiner, eenvoudiger dele, sodat dit geabsorbeer kan word.

digitalis Hartversterkend medisyne wat uit die digitalis plant berei word.

dikbuikig (paunchy) Met ’n groot maag.

dikderm (colon) (kolon, grootderm) Die gedeelte van die dermkaanaal van die blindederm af tot by die rektum.

dilatasie (dilation) Verwyding.

diploskoop ’n Optiese instrument wat ’n chirurg in staat stel om te opereer op ’n liggaamsdeel wat te klein is om met die blote oog te sien.

dipsomaan Lyer aan dipsomanie.

dipsomanie (dranksug) Die skielike begeerte na sterk drank wat af en toe by ’n persoon voorkom.

disenterie (dysentery) (buikloop) Die ontsteking van die ingewande met bloederige ontlasting.

disinfeksie (disinfection) (ontsmetting) Reiniging van stowwe wat bakterieë of ’n virus bevat.

disinfekteer (disinfect) (ontsmet) Vernietiging van alle patogene organismes en hulle produkte.

disintegreer (disintegrate) (opsplits, verbrokkel) Wanneer integrerende of samestellende dele verdeel, opbreek of ontbind.

disleksie (dyslexia) Die versteuring in iemand se vermoë om met begrip te lees as gevolg van ’n sentrale serebrale letsel.

disoriëntasie (disorientation) ’n Toestand waarby die besef van plek, tyd of eie persoon verlore is.

disoriëntering (disorientation) ’n Toestand waarby die besef van plek, tyd of eie persoon verlore is.

dispepsie (dyspepsia) ’n Toestand van versteurde spysvertering.

dispepties (dyspeptic) Verwys na belemmerde spysvertering.

dispersie (dispersion) Handeling van verdeling, verspreiding of verstrooiing.

dispersie (dispersion) <sien ook emulsie> Die vermenging van die partikels van een stof in ’n ander sodat 'n oplossing gevorm word.

dispnee (dyspnoea, respiratory distress, short-windedness) (asemnood, kortasemigheid) Moeilike asemhaling, of bewuste asemhalingspoging.

disseksie (dissection) Om weefsel m.b.v. ’n skalpel of skêr oop te sny vir visuele of mikroskopiese ondersoek.

dissekteer (dissect) Sny van liggaamsweefsels tydens chirurgiese of anatomiese ondersoek.

dissosiasie (dissociation) <sien ontbinding>

dissosiasie (dissociation) Die opbreek van molekules of ione van 'n verbinding tot eenvoudiger molekules deur hitte, elektrolise of hidrolise.

dissosiasie (dissociation) Verdeling.

distillaat (distillate) (distillasieproduk) Gesuiwerde, gedistilleerde vloeistof.

distillasie (distillation) <sien distillering>

distillasieproduk (distallate) <sien distillaat>

distilleer (distil) (afstook) 'n Stof deur verhitting tot by kookpunt in dampvorm laat afdryf en die damp daarna laat kondenseer en in 'n vloeibare vorm opvang.

distillering (distillation) (distillasie) Suiwering van vloeistowwe deur hulle eers te laat verdamp en dan te kondenseer.

distrofie (dystrophia, dystrophy) Enige abnormale toestand, struktuur of funksie te wyte aan gebrekkige of versteurde weefselmetabolisme weens wanvoeding.

distrofies (dystrophic) Gekenmerk deur distrofie.

diureties (diuretic) (uriendrywend, urinedrywend) Wat urienproduksie vermeerder.

diuretikum (uriendrywer, urinedrywer) ’n Middel wat urienafskeiding aanhelp.

divertikel (diverticulum) Uitstulping deur die wand van 'n kanaal of hol orgaan, bv derm of blaas.

divertikulitis (diverticulitis) Ontsteking deur voedselchemikalieë van die sakke wat by swak plekke in die wande van jou ingewande vorm.

dokter (doctor) (geneesheer) ’n Opgeleide persoon bevoeg om geneeskundige behandeling toe te pas.

doligosefaal <sien langskedelig>

donor (donor) <cf ontvanger> (skenker) Iemand wat bloed, weefsel of organe aan ’n ander persoon skenk.

doodsertifikaat (death certificate) Verklaring deur ’n geneesheer dat iemand dood is.

doodskok (electrocute) Dood deur elektriese skok.

doof (deaf) Nie in staat om te hoor nie.

doofstom (deaf-mute) Doof en stom.

dooie bloed (dead blood) Gestolde bloed of bloed wat onder die vel droog geraak het.

dooier (yolk) (eiergeel) Dit bestaan uit proteïen en vetkorrels wat as voedsel vir die ontwikkelende embrio dien; voedingsbron van die ovum.

dopamien (dopamine) ’n Hormoon wat deur die byniermedulla geproduseer word.

doppe (cradle cap, crusta lactea, honeycomb disease, infantile seborrhoeic dermatitis, milk crust, neonatal seborrhoeic dermatitis) Doppe is 'n geel, vetterige, skubberige en krakerige veluitslag wat op die kopvel van babas wat onlangs gebore is voorkom.

dorsaal (dorsal) <sien ook lateraal 2de inskrywing/cf ventraal> Aan die bokant van 'n spesifieke verwysingspunt.

dorsaal (dorsal) <sien ook lateraal 2de inskrywing/cf ventraal> M.b.t. die rug of agterste gedeelte van 'n orgaan - dieselfde as posterior in menslike anatomie.

dorsum (dorsum, back) (rug) Die rug van 'n mens.

dorsum (dorsum) (rugkant) Die bokant of posterior oppervlak van 'n liggaamsdeel.

dosis (dose) ’n Voorgeskrewe hoeveelheid van ’n geneesmiddel.

Down se sindroom (Down's syndrome, trisomy 21 syndrome, mongolism) (trisomie 21-sindroom, mongolisme, Down-sindroom, downsindroom) ’n Aangebore toestand wat die gevolg is van die teenwoordigheid van ’n derde chromosoom 21 in alle selle - word gekenmerk deur verstandelike vertraging met ’n mongoolagtige voorkoms.

Down-sindroom (Down's syndrome, trisomy 21 syndrome, mongolism) (trisomie 21-sindroom, mongolisme, Down se sindroom, downsindroom) ’n Aangebore toestand wat die gevolg is van die teenwoordigheid van ’n derde chromosoom 21 in alle selle - word gekenmerk deur verstandelike vertraging met ’n mongoolagtige voorkoms.

downsindroom (Down's syndrome, trisomy 21 syndrome, mongolism) (trisomie 21-sindroom, mongolisme, Down se sindroom, Down-sindroom) ’n Aangebore toestand wat die gevolg is van die teenwoordigheid van ’n derde chromosoom 21 in alle selle - word gekenmerk deur verstandelike vertraging met ’n mongoolagtige voorkoms.

draerwerwel (atlas) <sien atlas>

dranksug (alcoholism) (alkoholisme) ’n Verslawing aan sterk drank.

droedaskruid ’n Plant (Pharnaceum lineare) wat vir allerlei kwale gebruik kan word.

droënaaldterapie (drypoint therapy) Die gebruik van akupunktuurnaalde deur fisioterapeute om spierspasmas te laat ontspan.

drogis ’n Handelaar in gedroogde/geneeskragtige kruie, verpakte medisyne ens.

druipoog ’n Soort ooginfeksie.

druk (pressure) Krag wat per eenheidsoppervlak uitgeoefen word.

drukpuntterapie (acupressure) Die behandeling van pyn wat behels dat met die hande op bepaalde dele van die liggaam druk uitgeoefen word.

druktespanning (stress) <sien stres>

drup (drip, intravenous drip) (intraveneuse drup) Apparaat vir die voortdurende druppelsgewyse toediening van soutoplossing, plasma, bloed of enige ander oplossing wat intraveneus toegedien word.

druppelaar (dropper) <sien drupper>

druppelbesmetting (droplet infection) Die verspreiding van kieme of virusse deur klein druppeltjies speeksel of slym wat uitgehoes of uitgenies word.

druppelsgewys (drips) <sien drupsgewys>

druppelsgewyse (drips) <sien drupsgewys>

druppelteller ’n Toestel wat druppels tel wat uitvloei.

drupper (dropper) ’n Buisie wat vloeistof in druppels lewer.

drupsgewys (drips) Druppel vir druppel.

dryfsel Die gewaarwording van bewegende kolle voor een of albei oë.

dubbelelongontsteking Ontsteking in albei longe.

dubbellongontsteking Ontsteking in albei longe.

ductus (ductus, duct, tube) <sien ook kanaal> (buis) Kanaal van een deel van 'n orgaan na 'n ander; 'n hol, silindriese struktuur.

ductus endolymphaticus (ductus endolymphaticus) (binnelimfbuis) Membraneuse kanaaltjie tussen die utrikulus en die sakkulus van die binneoor.

ductus thoracicus (ductus thoracicus, thoracic duct) (borslimfbuis, torakale buis) Hooflimfvat wat limf van die gedeelte van die liggaam onder die diafragma en vanaf die linkerkant van die liggaam, bokant die diafragma versamel.

duikersiekte (bends, caisson disease, diver disease) <sien caissonsiekte>

duimbal (duimmuis, tenar) Die verhewendheid op die handpalm, aan die voet van die duim.

duimmuis (duimbal, tenar) Die verhewendheid op die handpalm, aan die voet van die duim.

duiselig (dizzy) (lighoofdig) Dronk in die kop.

duiseligheid (dizziness) <sien vertigo>

duiseling (dizziness) (beneweling) Gevoel van dronkheid in die kop.

Duitse masels (German measles) <sien rubella>

duiwelsdrek (devil’s dung) Gomhars van skermblomme wat as geneesmiddel gebruik word.

dunderm (small intestine) <cf dikderm> Die deel van die spysverteringskanaal tussen die maag en die dikderm - dit bestaan uit die duodenum, jejunum en ileum.

duodenaal
(duodenal) M.b.t. die duodenum.

duodenum (duodenum) (twaalfvingerderm) Eerste gedeelte van die dunderm waar dit by die maag aansluit - ontvang sekresies van die lewer en pankreas.

dura mater (dura mater, dura) <sien ook aragnoïed; meninges; pia mater> (buiteharsingvlies, dura) Taai buitenste membraan wat die brein en rugmurg omsluit.

dwaalsenu (vagus nerve) (dwaalsenuwee, nervus vagus, vagussenuwee) <sien nervus vagus>

dwaalsenuwee (vagus nerve) (dwaalsenu, nervus vagus, vagussenuwee) <sien nervus vagus>

dy (upper leg, thigh) (bobeen) Gedeelte vanaf die knie tot by die heup.

dybeen (thigh bone) Been van die heupkom tot by die knieskyf.

dybreuk Uitpeuling van 'n orgaandeel onder die liesband.

dyspier (hamstring) Spier aan die voorsy vasn die dy wat aan die onderbeen geheg is.

No comments :

Post a Comment