Soek op hierdie werf

Gebruik die alfabetiese gids om te soek vir mediese inligting of tradisionele boererate.

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Z Medisinale gebruike van kruie Kruiegids


Mediese woordeboek en gids: I

Afrikaans - English Medical Dictionary / Afrikaanse mediese woordelys en gids vir die gesondheidswetenskappe - Slaan 'n siekte / aandoening / kwaal / gesondheidskwessie na en klik op die skakel vir meer inligting.

(Ons is tans nog besig met die kodering van die gids - dit brei stelselmatig uit.)

(Hou jy van ons hulpbronne? Oorweeg asseblief ’n donasie in Bitcoin: 179nZqSyFmYPcvu4ZU733PgXBKUYXcy9DD)

I (I) <lees jodium> Chemiese simbool.

I-band (I band) <sien ook A-band; H-band; Z-lyn> Die isotrope of enkel refraktêre band van ’n sarkomeer wat lig vertoon en slegs uit aktienfilamente bestaan.

iatries (iatric) M.b.t. die geneesheer of geneeskunde.

iatrochemie (iatrochemistry) Siektebehandeling met chemiese middels.

iatrogeen (iatrogenic) Veroorsaak deur ’n geneesheer.

ID (ID) <lees intradermaal>

ideomotories (ideomotor) <lees psigomotories>

idiomuskulêr (idiomuscular) M.b.t. spierweefsel alleenlik; sonder dat senuweeprikkels daarby betrokke is.

idioneuraal (idioneural) M.b.t. ’n enkele senuwee; uitsluitlik tot die senuweestelsel.

idiopaties (idiopathic) (selfverwek) Iets wat sonder rede ontstaan; van toepassing op siektes wat nie volg op enige bekende onderliggende siekteproses nie.

idiotisme (idiotism) Verstandelike gestremdheid waarby begrips- en redeneervermoë byna heeltemal ontbreek.

IE (IU) <lees internasionale eenheid>

iepies Verbeelde kwale.

Ig (Ig) <lees immunoglobulien>

igtiose (ichthyosis) Een van verskeie oorgeerfde dermatologiese toestande gekenmerk deur ’n droë, skubberige vel.

ikterogeen (icterogenic) Wat geelsug veroorsaak.

ikterus (icterus, jaundice) <lees ook cholemie> (geelsug) ’n Siekte gekenmerk deur die gelerige verkleuring van die vel en slymvliese as gevolg van gal in die bloed.

ileïtis Ontsteking van die ileum.

ileosekaal (ileocaecal) Met betrekking op die ileum en blindederm.

ileosekale klep (ileocaecal valve) Die klep wat in die opening waar die ileum by die sekum aansluit geleë is.

ileum (ileum) <lees ook jejunum> (kronkelderm) Laaste (distale) gedeelte van die dunderm wat by die dikderm aansluit.

ileus (ileus) (dermafsluiting) Verstopping van die derm waardeur die afvoer van uitwerpsels onmoontlik word.

iliaal (iliac) (ilium-) M.b.t. die ilium.

iliofemoraal (iliofemoral) M.b.t. die ilium en die femur.

ilium (ilium) <lees ook heupbeen; ischium; pubis> (dermbeen) Boonste en grootste van die drie vergroeide bene wat die heupgordel vorm.

immaturiteit (immaturity) Toestand van onvolwasse wees.

immersie (immersion, oil immersion) (olie-immersie) Gebruik van ’n mikroskoop waar die voorwerp en die voorwerplens in spesiale olie geplaas word sodat die beeld duideliker waargeneem kan word.

immobilisering (immobilisation) Om beweeglike dele onbeweeglik te maak.

immobiliteit (immobility) (onbeweeglikheid) Toestand of hoedanigheid van immobiel of onbeweeglik wees.

immunisasie (immunisation) Om te immuniseer.

immuniseer (immunise) <lees vaksineer>

immunisering (immunisation) <lees vaksinering>

immuniteit (immunity, insusceptibility) <sien ook aktiewe immuniteit; humorale immuniteit; passiewe immuniteit; selbemiddelde immuniteit> (onvatbaarheid) Die vermoë van die liggaam om weerstand te bied teen sekere mikro-organismes of ander toksiese stowwe.

immuniteitserum (antiserum) <lees antiserum>

immuniteitsleer (immunology) <lees immunologie>

immunoglobulien (immunoglobulin, Ig) <lees ook antiliggaam; gammaglobulien; globulien> (Ig) Teenliggaampie wat in die bloed verskyn in respons op die blootstelling aan spesifieke antigene. Vyf klasse menslike immunoglobuliene word herken, nl. IgA, IgD, IgE, IgG en IgM.

immunologie (immunology) Wetenskap van immuniteit.

immunoloog (immunologist) Deskundige op die gebied van immunologie.

immuun (immune) <cf vatbaar> (onvatbaar) Nie vatbaar vir aansteeklike siektes nie.

immuunserum (antiserum) <lees antiserum>

impetigo (impetigo) Veluitslag in die vorm van puisies.

impotensie (impotence) Kragteloosheid of onbekwaamheid, veral gebrek aan seksuele vermoë.

impregnasie (impregnation) Die proses van impregneer.

impregneer (impregnate) Deurtrek of deurdring.

impressie (impression) Holte of induiking.

impressie (impression) Afdruk van gebit in plastiese materiaal.

in situ (in situ) In die oorspronklike toestand.

in situ (in situ) Op die plek.

inadem (inhale) <lees inasem>

inasem (inhale) Die asem in die lugweë en longe intrek.

inaseming (inhalation) <lees inspirasie>

inbed (embed, imbed) Fiksering van weefsel in bv. paraffienwas sodat dun snitte daarvan gemaak kan word.

incus (incus) (aambeeld, aambeeldbeentjie, inkus) Die middelste van die drie gehoorbeentjies in die middeloor.

indeks (index) ’n Getal of formule wat die verhouding van een hoeveelheid t.o.v. ’n ander aantoon.

indigestie (indigestion) Slegte spysvertering.

indigo (indigo) Donkerblou kleur wat deel van die spektrum uitmaak.

indikasie (indication) Aanduiding of aanwysing.

indirekte afleiding (indirect lead) Afleiding wat toelaat dat die elektriese potensiaalverskille van die hart of ander orgaan meet deur kontak met ander liggaamsdele.

inent (vaccinate) <lees vaksineer>

inenting (inoculation) <lees vaksinering>

infeksie (infection) (besmetting) Aantasting van liggaamsweefsels deur mikro-organismes.

infekteer (infect) Besmet deur spesifieke patogene mikro-organismes.

inflammasie (inflammation) Die reaksie van lewende weefsel op besmetting of beserings.

influensa (influenza) Akute infektiewe en dikwels epidemiese siekte, gekenmerk deur inflammasie van die slymvliese van die lugweë, koors, uitputting en ander wisselende simptome.

infrarooi (infrared, IR) (IR) Elektromagnetiese golwe waarvan die golflengtes groter as die van die rooi end van die spektrum (sigbare lig) en korter as radiogolwe is - infrarooistrale word op die liggaam as hitte waargeneem.

infusie (infusion) (ingieting) Die stadige toedien van bloed of vloeistof in ’n vene.

ingebore (inborn) <lees kongenitaal>

ingestie (ingestion) <lees ook digestie/cf egestie> Opname van voedsel van buite die liggaam.

ingewande (viscus) <lees viskus>

ingewandsbreuk (hernia) <lees hernia>

ingewandskoors (intestinal fever) (maagkoors, tifoïed, buiktifus) ’n Akute, aansteeklike, bakteriese siekte gekenmerk deur hewige ingewandsteurnisse, ’n uitslag oor die maag en liggaamlike uitputting.

inhibeer (inhibit) Verhinder, rem of onderdruk.

inhibeerder (inhibitor) <lees inhibitor>

inhibeermiddelr (inhibitor) (inhibeerder) Enige stof wat met ’n chemiese reaksie, groei of enige ander biologiese aktiwiteit inmeng om dit te vertraag.

inhiberend (inhibitory) M.b.t. inhibisie.

inhibisie (inhibition) Verhindering, remming of onderdrukking van ’n handeling of werksaamheid.

inhibitief (inhibitory) Wat verhinder, rem of onderdruk.

inhibitor (inhibitor) (inhibeerder) Enige stof wat met ’n chemiese reaksie, groei of enige ander biologiese aktiwiteit inmeng om dit te vertraag.

inhibitories (inhibitory) Wat verhinder, rem of onderdruk.

ingewandswurm (intestinal worm) Een van ’n aantal wurmsoorte wat parasities in die ingewande van die mens leef.

inhomogeen (heterogeneous) <lees heterogeen>

injeksie (injection) <lees inspuiting>

injeksienaald (hypodermic needle) <lees spuitnaald>

injeksiespuit (syringe) ’n Toestel waarmee ’n stof in die weefsel van die mens ingespuit word.

injekteer (inject) <lees inspuitg>

inkontinensie incontinence Nie in staat wees om urine of ontlasting in te hou nie.

inkontinent incontinent Nie in staat wees om urine in te hou nie.

inkubasie (incubation) Tydsverloop tussen die indringing van mikro-organismes in die liggaam en die verskyning van die eerste simptome.

inkubasie (incubation) Ontwikkelingsperiode van ’n eier totdat dit uitbroei.

inkubator (incubator) (broeikas) ’n Toestel waarmee die vereiste temperatuur vir die bewaring van vroeg gebore babas konstant gehou word.

inkubeer (incubate) Ikubasie deurmaak.

inkus (incus, anvil) <sien ook malleus; stapes; timpanum> (aambeeld, aambeeldbeentjie, incus) Die middelste van die drie gehoorbeentjies.

innominaat (innominate) (naamloos) Wat nie benoem is, of ’n naam het nie.

inokulasie (inoculation) <lees vaksinering>

inokuleer (inoculate) <lees vaksineer>

inokulering (inoculation) <lees vaksinering>

insekbyt (insect bite) Die byt van ’n insek.

insluk (swallow) In die liggaam inneem deur die mond.

insnuif (sniff) In die liggaam inneem deur te snuif.

insmeer (rub in) Aanbring op die liggaam deur te smeer.

insnoering (isthmus) <lees ismus>

insny (cut) Indring deur te sny.

insnyding (cutting) Handeling van sny.

insolasie (insolation) Die behandeling van siekte deur die blootstelling aan sonbestraling.

insomnia (insomnia) <sien ook slaaploosheid; slapeloosheid > Sukkel om te slaap.

inspirasie (inspiration, aspiration, inhalation) <lees ook respirasie 2de inskrywing/cf ekspirasie> (aspirasie, inaseming) Die handeling om lug in die longe te trek.

inspirator (inspirator) <sien ook aspirator> Toestel waarmee lug in die longe gesuig word.

inspiratories (inspiratory) M.b.t. inaseming.

inspiratoriese kapasiteit (inspiratory capacity) Die volume lug wat n ekspirasie ingeasem kan word deur 'n normale plus ’n geforseerde inspirasie.

inspiratoriese reserwevolume (inspiratory reserve volume) Die ekstra volume lug wat nog ingeasem kan word deur ’n maksimale inspiratoriese poging ’n gewone inspirasie.

inspuit (inject) Om vloeistof onder druk (gewoonlik met ’n hol naald) erens te laat ingaan.

inspuiting (injection) Toediening van ’n vloeistof d.m.v. ’n spuit in weefsel, ’n holte of in vate van die liggaam.

inspuiting (injection) Die stof wat om mediese redes organies toegedien word.

inspuitsel (injection) <lees inspuiting>

insula (insula, island) (eiland) Geïsoleerde area - enige afgebakende deel van ’n orgaan.

insulien (insulin) Pankreashormoon wat deur die B-selle van die Langerhans-eilande gesekreteer word. Dit beheer die suikergehalte van die bloed.

integument (integument, cutis, skin, tegument) (cutis, huid, tegument, vel) Die buitenste struktuur wat die hele liggaam omsluit en uit twee hooflae, nl die epidermis en die dermis bestaan.

intensiewesorg (intensive care) <sien intensiewesorgeenheid>

intensiewesorg-eenheid (intensive care unit, ICU) (intensiewesorgeenheid, intensiewesorg, ISE) Afdeling in die hospitaal waar pasiënte wat ernstig siek is, intensief deur hoogs opgeleide personeel versorg word.

intensiewesorgeenheid (intensive care unit, ICU) (intensiewesorg-eenheid, intensiewesorg, ISE) Afdeling in die hospitaal waar pasiënte wat ernstig siek is, intensief deur hoogs opgeleide personeel versorg word.

intern (internal) <cf ekstern 2de inskrywing> (binne) Nader aan die middel.

internasionale eenheid (international unit, IU) (IE) Eenheid wat gebruik word om die vitamieninhoud van voedsel te meet.

intestinale villus (intestinal villus) (dermvlokkie) Een van die vingeragtige uitsteeksels van die slymvliesmembraan van die dunderm wat dien om die absorpsieoppervlak te vergroot.

intestinum (intestinum, intestine, gut, bowel) <sien ook spysverteringskanaal> (derm, dermkanaal) Die deel van die spysverteringskanaal wat vanaf die duodenum tot by die anus strek.

intradermaal (intradermal, ID) <lees ook subkutaan> (ID) Binne-in die vel.

intradurale abses (intradural abscess) Abses in die dura mater.

intrasellulêr (intracellular, endocellular) <lees ook intrasellulêr /cf. ekstrasellulêr> (endosellulêr) Binne-in die sel.

intraveneus (intravenous, IV) (IV, binneaars) Binne-in of in die are.

ioniese binding (ionic bond, electrovalent bond) <lees ook chemiese binding; kovalente binding> (elektrovalente binding) Chemiese binding wat deur elektronoordrag en die vorming van ione gekenmerk word.

ISE (ICU) <sien intensiewesorgeenheid>

iskiorektale abses (ischiorectal abscess) Abses in die iskiorektale fossa.

isotonies (isotonic) <sien ook hipertonies 2de inskrywing; hipotonies 2de inskrywing> Met dieselfde spanning of druk; gelyke tonus.

isotonies (isotonic) <cf anisotonies> Beskryf 'n oplossing waarvan die konsentrasie opgeloste deeltjies net soveel is as die van die oplossing waarmee dit vergelyk word.

isotonies (isotonic) <sien ook isometries> Wanneer 'n spier tydens spierkontraksie saamtrek en verkort om 'n beweging te veroorsaak.

No comments :

Post a Comment